Pedagogika praktyczna cz. 7

By admin

Maj 15, 2017 Wiedza o pedagogii No comments
Tagi: wychowanie mieszczańskie, wychowanie naturalne, wychowanie niemowlaka, wychowanie noworodka, wychowanie obywatelskie

Pedagogika praktyczna powinna też być dzieckiem swojego czasu i powinna być napisana dla swojego czasu. Nie chcemy przez to powiedzieć, że powinna iść niewolniczo za prądami czasu. Bo prądy czasu miewają w sobie nieraz coś chorobliwego i jednostronnego, a tę chorobliwość i jednostronność najskuteczniej zwalczać będziemy przez powołanie na pomoc wszystkich dobrych duchów przeszłości, przez przeciwstawienie starych, dobrych doświadczeń, nie wypływających z prądów chwilowych, lecz zawdzięczających swą wartość długoletniemu stosowaniu, tym nowościom, które wdzierają się bez wewnętrznego uprawnienia. Pedagogika jest nauką empiryczną, która powinna się radzić wypróbowanego do świadczenia, czyli raczej jest sztuką, która, jak wszystkie sztuki, ma za sobą pewien rozwój historyczny. Ta sztuka nie powstała dziś albo wczoraj, lecz jest tak stara, jak wychowanie rodzaju ludzkiego ku dzielności i cnocie. Dlatego nie powinna troskliwie dążyć do tego, by koniecznie powiedzieć coś nowego, co by musiała ująć w całkiem inne formy, niż dotychczasowe. Powinna tylko dopełniać się ze źródeł swego czasu i pokrzepiać się z zasobów teraźniejszości do nowych usiłowań. Każdy czas przynosi nowe wymagania – nasz czas, niestety, nieraz zbyt wiele nowych wymagań – i wskutek tego powołuje do czynu nowe środki i siły, które pomimo dobrych, starych doświadczeń mogą potęgować rezultaty i powiększać naszą biegłość.