Kształcenie charakteru cz. 9

By admin

Grudzień 23, 2017 Wiedza o pedagogii No comments
Tagi:

Ale przede wszystkim wybuchy gniewu i popędliwość nie powinny mieć dostępu do duszy nauczyciela, który ma nauczać i wychowywać. Zapalczywość i popędliwość najczęściej występują wtedy, gdy kto uchybienia i przywary młodzieży pojmuje niewłaściwie i nie upatruje w nich jedynie objawów słabej albo nawet chorobliwej natury dziecięcej. Jak lekarz nie unosi się gniewem na chorego, który nie ma sił, tak i nauczyciel powinien postępować. Jeśli się chce uchronić od wybuchów gniewu, niech tylko pomyśli, że niejedno nie jest bynajmniej tak złym narowem i tak straszną zdrożnością, za jakie gotowiśmy je lekkomyślnie uważać, lecz że często nieznajomość i brak doświadczenia, lekkomyślność dziecinna i słabość pojmowania są źródłem wad, które w uniesieniu gniewu zbyt łatwo przypisujemy przewrotności woli; niech pomyśli, ile winy spada tu na dom rodzicielski, ile temperament ucznia wpływa na jego myślenie, czucie i chcenie. A czyż sami nie byliśmy także niegdyś młodzi? czyż wtedy nie ulegaliśmy wielu wpływom, którym dziś nie ulegamy? Czy wszystkie te głupstwa i niedorzeczności, które my — dziś panowie nauczyciele — niegdyś popełniliśmy, wypływały ze złośliwości i podstępu albo z umyślnego lenistwa?