Kształcenie charakteru cz. 7

By admin

Grudzień 23, 2017 Wiedza o pedagogii No comments
Tagi:

Czyż humor nas, nauczycieli, miałby opuszczać najwcześniej? Niemal się tak zdaje – obcowanie z młodzieżą zdaje się na wielu z nas nie wywierać tego wpływu odświeżającego, odmładzającego, jaki mieć powinno. Humor i wesołe usposobienie są to potęgi w szkole, przez wielu niedoceniane. Nie uchybia to nam bynajmniej – jak wielu mniema – jeśli pielęgnujemy i popieramy wesoły nastrój klasy, w którym wszystko lepiej się udaje. Humor przyzwoity i cichy, nie zaś głośne i hałaśliwe dowcipkowanie, czyni nauczyciela prawie wszechmocnym.

Bo uczniowie przywiązują się z całej duszy do nauczyciela wesołego i pełnego humoru, gdyż humor nie jest darem umysłu, lecz darem serca; uczniowie o wiele szybciej ujmują słowa wesołe i świeże, gdyż sami jeszcze przebywają w wesołej i pogodnej krainie młodości. Jeśli taki nastrój jest tonem zasadniczym, to każdy ton poważny i surowy i każde słówko karcące wywrze silniejsze wrażenie, niż przy nastroju przeciwnym. Oprócz tego, nauczyciel wesoły rzadko potrzebuje się uciekać do szorstkich słów nagany i kar.