Kształcenie charakteru cz. 2

By admin

Grudzień 23, 2017 Wiedza o pedagogii No comments
Tagi:

Kto uczniów swoich w ogóle uważa za ludzi złych, ten wkrótce wywoła złośliwość; lepiej jest ich uważać za poczciwych i dobrych, dopóki się nie okaże coś przeciwnego, a większość z nich stanie się dobrą. Od zbyt wielkiej ufności uchroni przecież ludzi myślących bystre oko i bystry rozum.— Ale przede wszystkim unikać należy szyderczego, uszczypliwego traktowania uczniów i złośliwej ironii; bo to wywołuje cichy albo głośny opór i krnąbrność. I surowości należy unikać, bo surowość budzi tylko strach. Ale również nie należy używać fałszywych sposobów do obudzenia miłości i zaufania: słabość i pobłażliwość jest naganna, gdzie potrzeba spokojnej stanowczości; również i ubieganie się o łaski uczniów nie jest godne prawdziwego nauczyciela, zwłaszcza wtedy, gdy zezwala się na coś, czego koledzy zabronili albo sobie nie życzą; podobnież i ubieganie się o tanie oklaski młodzieży nie powinno nauczyciela skusić do kroków, które mogą zaszkodzić porządkowi i karności szkoły; ale przede wszystkim wystrzegać się należy częstego zapewniania, że mamy na myśli tylko dobro młodzieży, że ją kochamy i jej dobrze życzymy.